3-2-1/นับถอยหลังและก้าวสู่อนาคต (ขอผมไปอบรมด้วยนะครับ)

เมื่อ 30 ปีที่แล้ว
คนไทยยังไม่ค่อยรู้จักซอสมะเขือเทศ กินไม่เป็น ต้องมีการรณรงค์ให้รู้จักซอสมะเขือเทศ
และผลิตภัณฑ์ที่ใช้ซอสมะเขือเทศ เช่น ปลากระป๋อง
ปัจจุบันนี้เรามีโรงงานผลิตซอสมะเขือเทศ โรงงานปลากระป๋อง ที่สร้างงานและสร้างรายได้อย่างมากมาย
(ยังมีใครไม่รู้จักซอสมะเขือเทศ และปลากระป๋องมั้ยครับ)
เมื่อ 30 ปีที่แล้ว
การขอหมายเลขโทรศัพท์พื้นฐานแต่ละหมายเลขช่างยากเย็นแสนเข็ญ
และเสียค่าใช้จ่ายสูงมาก

(บางบ้านเสียไปเป็นหมื่น!
เช่นคุณตาเพื่อนบ้านผมเป็นต้น)
ปัจจุบัน
การขอเลขหมายโทรศัพท์เป็นเรื่องง่าย
บริษัทที่ให้บริการแทบจะกราบกรานให้มาเป็นลูกค้า แถมคนยังไม่ค่อยจะนิยมใช้
ใช้มือถือกันมากกว่า

เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
โทรศัพท์มือถือเริ่มมีจำหน่ายในเมืองไทย (รุ่นกระเป๋าเจมส์บอนด์ ใหญ่เทอะทะ และหนักมาก) ราคาเแพง ใช้ได้แค่โทรเข้า-ออก
ปัจจุบันมือถือมีราคาถูกลง(ยกเว้นพวก iPhone, และอื่นๆที่มีลูกเล่นมากๆ) น้ำหนักเบาลง ใช้งานได้ง่ายขึ้น คนนิยมใช้มาก

เมื่อ 20 ปี ที่แล้ว

มีการจำหน่ายคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในไทย
เครื่องสเปคต่ำทำงานช้า ยาก

(หรืออาจง่ายสำหรับผู้ที่ชอบใช้การสั่งงานด้วย
code) และมีราคาแพง
มีการเชื่อมโยงเครือข่ายคอมพิวเตอร์ในไทยกับต่างประเทศเป็นครั้งแรก (ความเร็วต่ำมาก) มีการรับ-ส่งอีเมล์ฉบับแรกของไทย
ต่อ
มาความต้องการใช้คอมพิวเตอร์ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีการสร้างซอฟต์แวร์ของไทย
เช่น เวิร์ดจุฬา, เวิร์ดราชวิถี (ใครเคยใช้บ้าง ยกมือขึ้น)

จนเมื่อ 10 ปีที่แล้ว
M$ Win*** ออกจำหน่าย + เครื่อง PC เริ่มแพร่หลาย
โลกเข้าสู่ยุค Dot Com คนไทยใช้อินเตอร์เนตกันมากขึ้น แต่ด้วยราคาซอฟต์แวร์ที่สูงมากทำให้มีการขายโปรแกรมเถื่อน (กำเนิดพันธุ์ทิพย์)
จากนั้นไม่นานด้วยโปรแกรม OS เล็ก ๆ ผลงานของนักศึกษาชาวฟินแลนด์ ที่ชื่อ Linus Torvalds ที่ประกาศให้เป็นซอฟต์แวร์แบบเปิด ก็สร้างความเปลี่ยนแปลงไปทั้งโลก
มีผลงานต่อเนื่องมากมายที่เกิดจากการร่วมแรงกันของผู้ใช้คอมพิวเตอร์ทั่วโลก มาตรฐานแบบเปิด ซอฟ์แวร์เสรีใหม่ ๆ ที่ใช้งานง่าย เกิดขึ้นทุกวัน
เช่น OpenOffice.org, VLC Media Player, Linux Distro ต่าง ๆ และระบบปฏิบัติการอื่น ๆ
มาตรฐานแบบเปิดยังลามไปถึงเรื่องอื่นๆ เช่น free beer (www.freebeer.org) ที่เปิดเผยสูตรการผลิตเบียร์
opensource cinema ที่สนับสนุนการสร้างหนังโดยให้คนทั้งโลกมีส่วนร่วม ฯลฯ อีกมากมาย
ซึ่งคนไทยเองก็มีส่วนร่วมเช่นเดียวกับคนทั้งโลก
แต่จำนวนคนที่ใช้ซอฟต์แวร์เสรียังมีอยู่น้อย
มีคนอีกมากมายที่ยังไม่รู้จักซอฟต์แวรเสรี
ผมคิดว่าก็เหมือนกับซอสมะเขือเทศนั่นล่ะ ที่เมื่อก่อนคนไทยยังไม่รู้จัก ยังกินไม่เป็น แต่ปัจจุบันใครก็รู้จัก
ถ้าของมันดีจริง แค่เพียงแนะนำคนที่คุณรู้จักถึงข้อดีของ ซอฟต์แวร์เสรี ไม่นานความนิยมก็จะแพร่หลาย
โลกนี้ไม่ได้มีแต่ M$ เพียงอย่างเดียว ยังมี OS อื่นให้เลือกใช้อยู่มากมาย
ถามคนที่คุณรู้จัก
จะดีมั้ยที่จะสามารถปรับแต่ง OS และแก้ไขโปรแกรมต่างๆได้ตามใจต้องการ
จะดีมั้ยที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการซอฟต์แวร์เสรีร่วมกับคนทั้งโลก
จะดีมั้ยที่สามารถประหยัดค่าลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ได้ โดยไม่ต้องใช้ของเถื่อน
ไม่ต้องเสี่ยงกับการถูกจับ ปรับ ของเหล่านักบินที่หากินกับการไล่จับลิขสิทธิ์
ถามตัวคุณเอง และก้าวไปสู่อนาคตร่วมกัน